Το Ηλιακό Σύστημα είναι γεμάτο από υλικό που απέμεινε από τη δημιουργία των πλανητών. Τα μικρά κομμάτια βράχου που ταξιδεύουν στο διάστημα είναι γνωστά ως μετεωροειδή. Αν εισέλθουν στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη και καούν, τότε γίνονται ορατά ως μετεωρίτες. Μερικές φορές, μεγαλύτερα κομμάτια βράχου επιβιώνουν αρκετά ώστε να συντριβούν στην επιφάνεια ενός πλανήτη. Οι διαστημικοί βράχοι που βρίσκονται στην επιφάνεια της Γης είναι γνωστοί ως μετεωρίτες.
Οι μετεωρίτες (που συχνά ονομάζονται “πεφταστέρια”) είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Όποιος κοιτάξει έναν καθαρό νυχτερινό ουρανό θα δει τελικά αυτά τα σύντομα ίχνη φωτός. Οι μετεωρίτες προκαλούνται από μετεωρίτες που εισέρχονται στην ανώτερη ατμόσφαιρα με ταχύτητες περίπου 15 km/s! Τα ίχνη των μετεωριτών διαρκούν συνήθως λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Η τριβή με τον αραιό αέρα σε υψόμετρο περίπου 100 km προκαλεί τη λάμψη των μετεωριτών, καθώς θερμαίνονται και στη συνέχεια καταστρέφονται.
Οι μετεωρίτες είναι ορατοί ανά πάσα στιγμή, αλλά η καλύτερη στιγμή για να τους παρατηρήσει κανείς είναι κατά τη διάρκεια των περιοδικών βροχών μετεωριτών. Αυτές οι βροχές εμφανίζονται περίπου στις ίδιες ημερομηνίες κάθε χρόνο, όταν η Γη διέρχεται από ένα ρεύμα σκόνης που άφησε πίσω του ένας διερχόμενος κομήτης.
Υπάρχουν περίπου 20 κύριες βροχές μετεωριτών, αν και μόνο λίγες από αυτές παράγουν έως και 50 μετεωρίτες ανά λεπτό. Περιστασιακά, ο ουρανός γεμίζει με διαττόντες αστέρες. Οι πιο διάσημες “καταιγίδες μετεωριτών” συνδέονται με τη βροχή των Λεονιδών, η οποία λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο μεταξύ 14 και 20 Νοεμβρίου. Η βροχή αυτή ήταν τόσο έντονη στο παρελθόν που έμοιαζε με χιονόπτωση!
Ορισμένοι μετεωρίτες είναι πολύ αμυδροί για να γίνουν ορατοί, ακόμη και τη νύχτα, αλλά μπορούν να ανιχνευθούν με ραντάρ. Και σε άλλους πλανήτες παρατηρούνται βροχές μετεωριτών. Στον Άρη, οι μετεωρίτες συνήθως καίγονται στην αραιή ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μετεωρίτες. Ωστόσο, στη Σελήνη δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, οπότε οι μετεωρίτες προσκρούουν στο έδαφος και εκρήγνυνται χωρίς να καούν.
