Το Ηλιακό Σύστημα αποτελείται από τον Ήλιο και όλα τα μικρότερα σώματα που κινούνται γύρω του. Εκτός από τον Ήλιο, τα μεγαλύτερα σώματα του Ηλιακού Συστήματος είναι οι οκτώ κύριοι πλανήτες. Πιο κοντά στον Ήλιο βρίσκονται τέσσερις σχετικά μικροί, βραχώδεις πλανήτες: ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης.
Πέρα από τον Άρη βρίσκεται η ζώνη των αστεροειδών – μια περιοχή στην οποία υπάρχουν εκατομμύρια βραχώδη αντικείμενα. Πρόκειται για υπολείμματα από τη δημιουργία των πλανητών, πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Στην άλλη πλευρά της ζώνης των αστεροειδών βρίσκονται οι τέσσερις αέριοι γίγαντες – ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Αυτοί οι πλανήτες είναι πολύ μεγαλύτεροι από τη Γη, αλλά πολύ ελαφριοί σε σχέση με το μέγεθός τους. Αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο.
Μέχρι πρόσφατα, ο πιο απομακρυσμένος γνωστός πλανήτης ήταν ένας παγωμένος κόσμος που ονομαζόταν Πλούτωνας. Ωστόσο, ο Πλούτωνας είναι πολύ μικρότερος από τη Σελήνη της Γης και πολλοί αστρονόμοι θεωρούν ότι είναι πολύ μικρός για να χαρακτηριστεί ως πραγματικός πλανήτης.
Το 2005 ανακαλύφθηκε ένα σώμα με το όνομα Έρις, το οποίο είναι τουλάχιστον τόσο μεγάλο όσο ο Πλούτωνας, σε μεγάλη απόσταση από τον Ήλιο. Τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλυφθεί πάνω από 1.000 παγωμένοι κόσμοι, όπως η Έρις, πέρα από τον Πλούτωνα. Αυτά ονομάζονται “Σώματα της Ζώνης του Κάιπερ”. Το 2006, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση αποφάσισε ότι ο Πλούτωνας και η Έρις πρέπει να ταξινομηθούν ως «νάνοι πλανήτες».
Ακόμα πιο μακριά βρίσκονται οι κομήτες του Νέφους του Ορτ. Βρίσκονται τόσο μακριά που δεν είναι ορατοί ούτε με τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια. Κάθε τόσο, ένας από αυτούς τους κομήτες διαταράσσεται και κατευθύνεται προς τον Ήλιο. Τότε γίνεται ορατός στον νυχτερινό ουρανό.
