Czy po tygodniu lub dwóch spędzonych z dala od domu odczuwasz tęsknotę za domem? Czy po kilku godzinach spędzonych w samotności czujesz się samotny? Jeśli tak, to bycie astronautą może nie być dla ciebie.
Pod pewnymi względami życie na stacji kosmicznej przypomina przebywanie na bezludnej wyspie. Załoga składająca się z dwóch lub trzech astronautów musi radzić sobie z dala od domu przez całe tygodnie, a nawet miesiące.
Jeśli chcą, by ich misja zakończyła się sukcesem, muszą nauczyć się żyć i pracować razem jako zespół. Nie jest to łatwe, zwłaszcza że znają się dopiero od roku lub dwóch.
Astronauci ESA pochodzą z wielu różnych krajów. Muszą odbywać loty wraz z astronautami ze Stanów Zjednoczonych, Rosji i Japonii. Wszyscy ci podróżnicy kosmiczni posługują się różnymi językami, mają różne zwyczaje i różne sposoby postrzegania świata.
Członkowie załogi muszą nauczyć się dzielić między sobą takie zadania, jak sprzątanie i naprawy. Muszą też omawiać napotkane problemy i uzgadniać, w jaki sposób je rozwiązać.
Na szczęście astronauci mogą teraz wysyłać e-maile i rozmawiać z rodzinami za pośrednictwem połączeń wideo. Izolację łagodzą również regularne dostawy poczty oraz wizyty załóg.
