W kosmosie nikt nie usłyszy twojego krzyku. Dzieje się tak, ponieważ w kosmosie nie ma powietrza – panuje tam próżnia. Fale dźwiękowe nie mogą się rozprzestrzeniać w próżni.
‘Przestrzeń kosmiczna’ zaczyna się około 100 km nad Ziemią, gdzie kończy się warstwa atmosfery otaczająca naszą planetę. Bez powietrza, które rozprasza promienie słoneczne i tworzy błękitne niebo, przestrzeń kosmiczna jawi się jako czarny koc usiany gwiazdami.
Przestrzeń kosmiczną zazwyczaj uważa się za całkowicie pustą. Nie jest to jednak prawda. Ogromne przestrzenie między gwiazdami i planetami wypełnione są ogromnymi ilościami rzadko rozproszonego gazu i pyłu. Nawet w najbardziej pustych obszarach przestrzeni kosmicznej znajduje się co najmniej kilkaset atomów lub cząsteczek na metr sześcienny.
Przestrzeń kosmiczna jest również wypełniona wieloma rodzajami promieniowania, które stanowią zagrożenie dla astronautów. Znaczna część tego promieniowania podczerwonego i ultrafioletowego pochodzi ze Słońca. Wysokoenergetyczne promieniowanie rentgenowskie, promieniowanie gamma oraz promieniowanie kosmiczne – cząstki poruszające się z prędkością zbliżoną do prędkości światła – docierają z odległych układów gwiezdnych.
