De afgelopen dertig jaar is Europa een van de belangrijkste spelers geweest bij het lanceren van ruimtevaartuigen die het zonnestelsel en het heelal verkennen. Een paar van de belangrijkste momenten zijn de ontmoeting met de komeet Halley in 1986, het parachuteren van een sonde naar Titan (een maan van Saturnus) in 2005 en het vinden van waterijs onder het oppervlak van Mars. Andere ESA-missies bestuderen Venus en onze zon met meer detail dan ooit en geven ons geweldige beelden van verre sterrenstelsels.
Het verkennen van de zon is altijd een belangrijk deel van het wetenschappelijke ruimteprogramma van ESA geweest. De zon geeft ons de warmte en energie die alle levende wezens nodig hebben om op aarde te ontstaan en te groeien. Zonder de zon zou dit een bevroren, levenloze planeet zijn.
Spacecraft built in Europe have been very successful at looking at the Sun and exploring all around it. Some examples of these are:
-
A project between ESA and NASA called Ulysses, which has given us the first-ever map of the heliosphere (the area occupied by the Sun’s magnetic field), from the Sun’s equator to its poles
-
SOHO, een satelliet die 1,5 miljoen kilometer van de aarde af staat. Hij stuurt ons afbeeldingen van explosies die op het oppervlak van de zon ontstaan en onderzoekt het binnenste van de zon
-
Cluster, ESA’s vier satellieten die kijken naar het verband tussen het magnetisch veld van de aarde en de zonnewinden
