Ruimteschroot is een groot probleem. Het kan met satellieten in botsing komen en deze onklaar maken, zoals in 1996 is gebeurd met de Franse satelliet Cerise.
Momenteel bewaken telescopen en radar 8500 stukken schroot met een omvang van 10 cm en groter. Maar miljoenen stukjes zijn nog kleiner, zoals verfschilfers en stof.
Normaal gesproken zou dit schroot geen probleem vormen, maar in de ruimte bewegen de brokstukken zich met hoge snelheid voort. Zelfs stofdeeltjes fungeren als minuscule kogels.
Stukken met een diameter van meer dan 10 cm kunnen een ruimtevaartuig onklaar maken of zelfs vernietigen, maar vormen ook een bedreiging voor astronauten die een ruimtewandeling maken.
Het European Space Operations Centre (ESOC) houdt dit ruimteschroot zeer nauw in het oog. Het maakt gebruik van een telescoop van 1 meter op de Canarische Eilanden en een radarsysteem in Duitsland. ESA's satelliet Proba houdt ook puin van microscopische afmetingen in het oog.
Het Europees Ruimtevaartoperatiecentrum (ESOC) houdt ruimteafval nauwlettend in de gaten. Het maakt daarbij gebruik van een telescoop met een diameter van 1 meter op de Canarische Eilanden en een radarsysteem in Duitsland. Microscopisch klein afval wordt tevens gemonitord door de Proba-1-satelliet van de ESA en een ESA-experiment aan boord van het Internationaal Ruimtestation.
Aan de hand van deze informatie kan het ESOC advies geven over het moment waarop een ruimtevaartuig naar een veiligere baan moet worden verplaatst. Daarnaast biedt deze informatie een vroegtijdige waarschuwing voor grote objecten die op het punt staan de atmosfeer weer binnen te treden.
