Όπως και τα ζωντανά όντα, τα άστρα γερνούν και πεθαίνουν. Ωστόσο, τα άστρα μεγάλης μάζας δεν σβήνουν αθόρυβα. Αντίθετα, σβήνουν με μια τεράστια έκρηξη. Το μόνο που απομένει μετά το λαμπρό φωτεινό θέαμα μιας έκρηξης σουπερνόβα είναι ένα καυτό, λαμπερό κέλυφος αερίου που απομακρύνεται με μεγάλη ταχύτητα από τον τόπο του θανάτου του άστρου.
Ένα από τα ομορφότερα παραδείγματα υπολειμμάτων σουπερνόβα είναι το Νεφέλωμα του Πέπλου, ένας αχνός δακτύλιος από συντρίμμια στον αστερισμό του Κύκνου. Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο «Χάμπλ» της NASA-ESA αποκαλύπτουν με εκπληκτική λεπτομέρεια τα συντριμμένα υπολείμματα ενός γιγαντιαίου άστρου. Το μόνο που έχει απομείνει είναι κλωστές αερίου που μοιάζουν με καπνό.
Οι εικόνες του «Hubble» απεικονίζουν συνυφασμένα, σχοινιώδη ρεύματα αερίου σε τρία διαφορετικά τμήματα του Νεφελώματος του Πέπλου. Τα πολύχρωμα νημάτια προκύπτουν από την τεράστια ενέργεια που απελευθερώνεται όταν τα ταχύτατα κινούμενα θραύσματα της έκρηξης συγκρούονται με το περιβάλλον τους. Τα κρουστικά κύματα, που δημιουργούνται από το αέριο που κινείται με ταχύτητα 600.000 χλμ. ανά ώρα, θερμαίνουν το αέριο σε εκατομμύρια βαθμούς.
Στις εικόνες του Hubble διακρίνονται δύο χαρακτηριστικά στοιχεία: ευκρινή, γραμμικά νημάτια και εκτεταμένα νέφη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα παρατηρούμε από διαφορετικές γωνίες. Τα νημάτια αντιστοιχούν σε μια πλάγια όψη ενός λεπτού μετώπου κρούσης, ενώ τα νέφη αντιστοιχούν σε μια μετωπική όψη. Τα χρώματα υποδηλώνουν το φως που προέρχεται από διαφορετικά άτομα τα οποία διεγείρονται από τα κρουστικά κύματα: το μπλε δείχνει το οξυγόνο, το πράσινο το θείο και το κόκκινο το υδρογόνο.
Η έκρηξη της σουπερνόβα συνέβη πριν από 5.000 έως 10.000 χρόνια, όταν οι πρόγονοί μας θα είχαν παρατηρήσει μια ξαφνική αύξηση της φωτεινότητας του άστρου, μέχρι που αυτή έφτασε στο επίπεδο της ημισελήνου.
